Memiş Düşündü-5


Güzel bir bahar günüydü, Memiş hazırlanıp servisle okula gelmişti.

Annesinin ona kırtasiyeden aldığı rengârenk kalemleri arkadaşlarına göstermek için sabırsızlanıyordu.

 Arkadaşları kalemlerini çok beğendiler, her teneffüste konu bu kalemler olmuştu.

Ama son ders olunca Memiş in öğretmeni sevgi hanım,
Çocuklar arkadaşınız Ömer ‘in Kalemi kaybolmuş kim onunla bir kalemini paylaşmak ister, dedi.

Memiş kalemlerini henüz yeni almıştı, üstelik çok seviyordu,  içinden bir ses ona kalemlerini Ömer’ e vermemesini söyledi.
 Çünkü kalemlerimi yeni aldım daha ben kullanmadım diye düşündü...

 Ama sonra bu kötü bir düşünce dedi kendi kendine...

Sonra içinden bir ses ona kalemini arkadaşı Ömer’ le paylaşmasının iyi bir davranış olacağını söyledi.

Memiş, bir defasında Anne'sinin "Allah eşyalarını, yiyeceklerini, giyeceklerini başka insanlarla paylaşanları çok sever" dediğini hatırladı.

Memiş içindeki iyi ses e kulak verdi.
Kalemini Ömer’ le paylaşacaktı ve Allah’ın sevgisini kazanacaktı...

Hemen parmak kaldırdı.
Öğretmenim ben yeni kalemlerinden bir tane Ömer le paylaşmak istiyorum dedi.
 Ve içindeki kötü sesi dinlemediği için çok mutluydu.

Öğretmeni kalemini arkadaşıyla paylaştığı için Memiş’e kocaman bir AFERİN dedi.

Ve bütün sınıfın Memiş'i alkışlamasını istedi. 

Memiş bu duruma çok mutlu oldu.
Kalemi Ömer ‘e verirken eşyasını başkasıyla paylaştığı için Allah’ın onu çok sevdiğini düşünüyordu.

 Ve içindeki kötü sesi dinlemediği için çok mutluydu...


HAYDİ, ÇOCUKLAR BİZDE DÜŞÜNELİM 

1.) Annesi Memiş e kırtasiyeden ne almıştı?
........................................................................

2.) Kimin kalemi kaybolmuştu?
........................................................................

3.) Memiş içindeki hangi sese kulak verdi?