Reklam
Bu Hayatın Ölü Ruhlara İhtiyacı Yok!
Serhat Altandağ

Serhat Altandağ

Bu Hayatın Ölü Ruhlara İhtiyacı Yok!

10 Ekim 2020 - 18:52

Yaşam; canlılarda, doğumdan ölüme değin, etkinliği sağlayan olguların bütünü olarak tanımlanır.
Ölüm ise bir canlı varlığın hayati faaliyetlerinin kesin olarak sona ermesidir.
Ben üçüncü kategori olarak tasnif ettiğim yarı canlı bir gruptan bahsetmek istedim.
Bulundukları duruma göre canlı veya cansız olma özelliğinde olan toplumumuzun büyük bir kısmını oluşturan bir kitle var.
Bu kitle, normal şartlarda çok zararlı gibi gözükmeselerde gerçekte bir çok sorunu beraberinde getirme potansiyeline sahipler.
Olaylar karşısında çıkarcı ve menfaatçi oldukları kadar, masum ve zavallı bir durumda da olabiliyorlar.
Onlar için bir olgunun iyi ya da kötü olması çokta önemli değildir. Otokontrol becerisine sahip olamadıkları için doğal olarak bu tarz bir kararı  veremiyorlar.
Hergün zamanlarının üçte birini ve ya ikisini vererek, aidiyet hissetiklerine karşı sorumluluklarını yerine getirdiklerini düşünürler. Bu verdikleri zamanların karşılığı olarakta istedikleri birşeyler var; PARA.
Parayla satın alamayacakları zamanı, para karşılığında satarlar. Halbuki amaçları kar elde etmektedir. Maddeci düşüncenin sonucu olarak bir ömür hayatı heba ederler. Ne çelişki ama…
Onların dünyasında herşey olağan ve sıradan bir durumdadır. Sevgi, merhamet, şefkat, anlayış gibi kavramlar çoktan  anlamını yitirmişlerdir.
Bir nesnenin veya herhangi bir duygunun sıradanlaşması kadar can acıtan bir durum herhalde yoktur.
Hergün biraz daha eksilerek yaşadıklarının farkında bile değillerdir. Çünkü eksikliklerinin yerini dalkavukluk veya çok basit şeylerle doldurma telaşındadırlar. Bu yüzden öyle bir ihtiyaç hissetmezler.
Ben bütün ruhların özgür ve saf olarak yaratıldıklarını düşünüyorum. Ruhları kirleten ve öldüren ise hapis kaldıkları bedenlerdir. Sorgulamayan , düşünmeyen ve karanlık bedenler.
Öyle ise ruhlarımıza ve düşüncelerimize sahip çıkalım. Ruhlarımızı karanlığa mahkum etmeyelim, düşüncelerimizi temiz ve aydınlık tutalım.
Marcel proust’un dediği gibi;
“peki hayatı önemsemeyeceksen neyi önemseyeceğiz? Hayat yüce tanrının asla  iki defa bağışlamadığı tek nimettir.
Ya yaşayan ol ya ölen! Sakın üçüncüsü olma. Çünkü bu hayatın sözde yaşayan ölü ruhlara ihtiyacı yoktur.
[email protected]                                                                             
 

YORUMLAR

  • 3 Yorum