Bugün de yas kaderim

Bugün ve her gün yastayım
Artık ne konuşabilirim
Ne gülebilirim
Ne de yüreğimdeki yükler hafifler
Bundan gayri kim nazik davranır bana
Şefkat ve merhamet pınarları kurudu mu
Kim anlar içimi parçalayan hüznü
Bir çocuk daha ebedi yolculuğuna uğurlandı
Bundan sonra huzur bulacak mı dünyanın vicdanı
Tarifsiz kayıplarla doldu hayat
Adalet yetişecek mi mizanın imdadına
Bir dua etsem en derininden yüreğimin
Hatırasını yaşatmak için masum çocuğun
Kararan dünyaya bir mum yaksam
Cılız ışıklarla yakabilir miyim
Ölmüş vicdanın ateşini
Hafifletici bir sebep bulunabilir mi
Yapılan katliamlara
Küçük küçük konuşsak
Çocuk çocuk dinlesek 
Asumana ulaşmış feryatları
Bitirebilir miyim
Bir sonu gelecek mi zulümlerin
Sadece ağlamak geliyor içimden
Kelimeler yetmez acımı dillendirmeye
Duygularım yolunu bulmaya çalışırken
 İbresini kaybetmiş zalim bir hasma çarpıyor.
Her gün yas kaderim mi benim?
Hüznümü yol arkadaşı edindim
Karanlıkların mürebbiliğinde 
Yol bulmaya çalışıyorum
İmanlı yüreğimin ışığında 
Sonra bir sakinlik, bir kabulleniş
Parçalar zalim karanlığı
Göğsümdeki yük kalkar
Nefesim hafifler
En saf dualarla yücelere uçarım...